بررسی مواضع وقف‌های معانقه در قرآن و تاثیر آن‌ها بر تفسیر

نوع مقاله : پژوهشی

نویسندگان

1 استادیار دانشگاه آزاد اسلامی، واحد تهران شمال

2 دانش آموخته کارشناسی ارشد رشتة علوم قرآن و حدیث، دانشگاه آزاد اسلامی واحد تهران شمال.

چکیده

استفاده از علامت وقف معانقه در آیه‌ای از  قرآن کریم، نشانگر وجود دو وجه قابل قبول از وقف و ابتدا در آن آیه است. در صورتی‌که بر نشانه‌ی اول وقف شود، عبارت بین دو نشانه، ابتدای جمله‌ی دوم خواهد بود؛ اما در صورتی‌که بر نشانه‌ی دوم وقف شود، عبارت بین دو نشانه، متعلق به جمله‌ی اول خواهد بود. این دو وجه از وقف و ابتدا، دو معنای متفاوت را به شنونده القاء می‌کند که این تفاوت در معنا، نشان دهنده‌ی اختلاف نظر معربان و مفسران در اعراب و تفسیر این آیات است. در این مقاله سعی شده تا ضمن بررسی تفسیری و تحلیل دو وجه وقف و ابتدا در تعدادی از مواضع مشهور وقف‌های معانقه، نشان‌داده شود که انتخاب هر یک از وجوه چه تاثیری بر تفسیر آن آیه دارد؛ سپس بر اساس نظر مفسران شیعه وجه ارجح معرفی شده و حاصل آن است که امکان حذف علائم وقف معانقه و استفاده از علائم دیگر وجود دارد.

کلیدواژه‌ها